Robots e extraterrestres

De cando en vez teño algún encargo. Case sempre son para bebés, toalliñas de lactancia e mantiñas sobre todo.
Desta vez a rapaza que me fixo o encargo quería unha mantiña de velour ou nicki coma unha que xa me mercara hai tempo para facer un agasallo e que fora un éxito, así que escolleu esta tea de robots e pareceume que irían ben para acompañala uns extraterrestes-monstros desta tea que me quedaba na casa en forma de toalliñas de lactancia.

Esta semana levei un chasco: fun á mercería onde merco sempre esta cinta para facer as etiquetas e a que tiñan xa non era de algodón, era sintética. A muller da tenda dicía que cada vez pechaban máis fábricas e éralles máis difícil conseguir material, e que ademáis xa non había cousas de algodón, polo menos de algodón 100%. Tiven que levar outra cinta lisa que non me gusta nada e moito máis estreita. A ver se consigo nalgures esta cinta con "v" que non sei como se chama en realidade...

Estas fotos son xa do mes pasado, pero lembreime delas porque fixen algunhas toalliñas máis estas últimas semanas e non lles fixen fotos. O último encargo aínda non saiu da casa, a ver se o rexistro antes de mandalo coa súa destinataria.

E non me esquezo da colcha, está rematada xa pero aínda teño que facerlle unhas fotos en condicións, e co tempo que fai, o grande que é, e o pouco que dura a luz, aínda non tiven ocasión... tiven unha visión de onde podería facer as fotos, pero necesito un axudante... adulto, así que seguimos agardando, pero xa vola amosarei.

A outra case Lou

Quedábame por amosarvos a outra case Lou, a primeira que fixen, para a Z. Usando o patrón base da sudadeira verde de estrelas desta Ottobre, que creo que lle senta xenial á receptora.

Non vos falara dela porque o outro día colocando o armario vina alí e decateime de que non a puxera nunca, a súa resposta foi que lle gustaba, pero para poñer os sábados, o que creo que quere dicir claramente: Mamá, dáme vergoña que os meus amigos me vexan con iso.
Unha mágoa, porque me encanta, pero totalmente entendible, non? Os pantalóns son de novo unha mestura dos yoga pants e os relaxed fit, e seica tampouco os puxo soltos porque prefire levar "o conxunto". O que se di un chándal completo. O que máis lle gusta agora mesmo é un chándal do decathlon do que ten toda a humanidade igual e que herdamos dunha amiga hai pouco.

Esa fin de semana estreouna, supoño que máis por contentarme que outra cousa, pero aproveitei para facer unhas fotos rápidas na rúa mentres baixabamos ver a avoa Olga, cargados de bolsas e sen tempo nin espacio, así sairon as pobres.

Agora estou pensando se a gardo ata que a L medre... e seguramente non queira usala tampouco.

Seino, seino, teño que comezar a coser máis para min e deixalas a elas tranquilas...

De lúas e estrelas

Esta tea era un retallo grandiño pero o estampado tiña fallos, así que non se aproveitaba moito. Ó principio pensara en usala combinada cunha tea azul para as mangas, pero logo cambiei de idea e aproveitei toda a tea para a camisola porque é dun punto gordiño que non ten dereito nin revés (quitando o estampado, claro). Será isto o famoso interlock?

Cando merquei a tea a vendedora xa me advertiu que era preciosa para un pixamiña, porque se ten lúas e estrelas ten que ser para un pixama, non? Pois non. E ademáis converteuse nunha das miñas preferidas porque a tea é tea de verdade, cada vez téñolle máis teima a esas camisolas das tendas con tea babosilla que case dá grima tocalas... está provocándome un efecto rebote de "canto máis gorda mellor".

O patrón é o de sempre, a flashback skinny tee de Rae, e a tea un retallo de tendas locais.